Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Μπούλινγκ στο Μπούλινγκ

Παρακαλώ να σηκώσει το χέρι αυτός που δε δέχτηκε μπουλινγκ στην εφηβεία. 
Ώπα υπάρχεις; Εσύ όντως δε δέχτηκες μπουλινγκ; για πες... ήσουν ο νταής του σχολείου; Ο μάγκας; Αυτός που άνοιγε το στόμα και "στόλιζε" με συγκεκριμένα επίθετα , προφανώς γιατί αυτά μόνο γνώριζες, τα ντροπαλά παιδιά; Αυτά που έμοιαζαν αδύναμα; Διαφορετικά; Στα μάτια σου πάντα. 
Έλα πες μου. Πόσο φούσκωνες κάθε φορά που έσπρωχνες κάτω ένα παιδί,  τότε που χαρακτήριζες "μυξοπαρθένα" ένα κορίτσι που του άρεσε να διαβάζει παρά να σου κάνει τα χατήρια. Εσύ γκομενα του σχολείου που όλες οι αλλες έμοιαζαν μικρές και τιποτενιες στη θέα σου, που έκλεβες γκόμενους από άλλες,  γιατί είχες ότι ήθελε ενα αγόρι στην εφηβεία, καλά είσαι;

Τώρα που τελείωσε το σχολείο για πείτε βρε, πως είστε; Παιδιά, γατιά, δουλειά; 

Έχω δει δυο τρεις από εσας να δουλεύετε σε μπαρ, ακόμα! Κάποιοι άλλοι σε ταμείο σούπερ μάρκετ. Δεν έχω ΤΙΠΟΤΑ με όσους κάνουν αυτές τις δουλειές. Ούτε με ενοχλεί να συναντιόμαστε χρόνια μετά και να ανταλλάζουμε βλέμματα. Εσείς σκύβετε κάτω το κεφάλι, εγώ σας χαμογελώ. 

Το κάρμα υπάρχει και είναι εκεί έξω και δεν αφήνει κανέναν λογαριασμό απλήρωτο. Αν με διαβάζεις εσυ που σε έκαναν να πιστευεις πως είσαι ένα τίποτα, ένα μηδενικό, ένα άχρηστο πλάσμα της κοινωνίας ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ κανείς δε μένει ατιμώρητος. Κανένας δεν είναι άχρηστος σε αυτόν τον κόσμο. Ακόμα και το μ@αλακισμενο που σου κάνει τη ζωή ποδήλατο έχει αυτό το ρόλο. Να σε διδάξει πως από τέτοιους γέμισε ο τόπος , ΕΣΥ θα κανείς τη διαφορά όμως στον κόσμο. Όσο υπάρχουν τα μ@αλακισμενα, τόσο θα προσπαθούν οι υπόλοιποι για έναν καλύτερο κόσμο. Αυτοί μας σπρώχνουν μπροστά. 
Επαναλαμβάνω, ΞΕΡΩ πως δεν μπορείς αυτή τη στιγμή να με πιστέψεις αλλά ΣΤΟ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ έτσι έχουν τα πράγματα. 
ΑΞΙΖΕΙΣ. 
Ξεκινά να διαβάζεις, να μαθαίνεις και ΝΑ ΜΗ ΝΙΩΘΕΙΣ ΜΟΝΟΣ. 
ΗΜΑΣΤΑΝ πολλοί στη θέση σου. 
ΜΙΛΑ εκεί που νιώθεις άνετα. 
ΔΕΞΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ αυτοί που ξέρουν να αγαπούν. 
Και προπαντώς ΑΓΑΠΑ ΕΣΥ ΕΣΕΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΤΟΣΟ. 

Δάσκαλε στο χέρι σου είναι πολλά ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ. Μια κουβέντα δικιά σου καθορίζει πολλά. Άσε τα πόσα παίρνεις κάθε τέλος του μήνα, ξεχνά για λίγο τα ποσά που σου έκλεψε η πολιτεία και Κανε το καθήκον σου. Άνοιξε τα μάτια σου και αγκάλιασε οοοολα τα παιδιά μπας και όσα δεν έχουν αγάπη σπίτι τη μάθουν από εσένα. 

ΓΟΝΙΕ στο χέρι μας είναι οι ζωές των παιδιών μας. Ξεκολλήστε τα παιδιά από την τηλεόραση και τα ταπλετ και ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΑ. Φάτε μαζί και ΣΥΖΗΤΗΣΤΕ. Γνωρίστε τους φίλους τους. ΞΥΠΝΗΣΤΕ!

Κι αν υπάρχει έστω ένας που διαβάζοντας αυτό το άρθρο ένιωσε θιγμένος επειδή τον χαρακτήρισα μ@αλακισμενο, να ξεκαθαρίσω πως είχα αυτή την πρόθεση και δεν το παίρνω πίσω. Και αν αυτή τη στιγμή θεωρείς ότι σου κάνω μπουλιγκ τότε μάθε και εσυ άνθρωπε να αγαπάς τον εαυτό σου! Μπας και έτσι σταματήσεις να σκορπάς χολή και γίνεις ένα με τον κόσμο τούτο θέλοντας να προσφέρεις παρά να ρουφας! 



 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μπούλινγκ στο Μπούλινγκ

Παρακαλώ να σηκώσει το χέρι αυτός που δε δέχτηκε μπουλινγκ στην εφηβεία.  Ώπα υπάρχεις; Εσύ όντως δε δέχτηκες μπουλινγκ; για πες... ήσουν ο ...